Posts from the ‘Techniki’ Category

Filmy Sonika Percussion

Stambulski wytwórca bębnów Sonika Percussion ma na swoim facebookowym profilu kilka ciekawych nagrań:

http://www.facebook.com/media/set/?set=vb.100002332693316&type=2

 

W programie:

– Ismail Pesluk

– Hakan Kaya

– Lekcje rytmów z wykorzystaniem techniki Split Finger (Malfuf, Körfez)

 

Hakan Kaya – Dwa ćwiczenia na split finger

Tym razem dorzucam takie dwa wyszperane na youtube (trudne!) ćwiczenia. Bez transkrypcji – dużo więcej daje rozgryzanie uderzenia po uderzeniu z nagrania niż czytanie z zapisu. 🙂 Powodzenia!

PS. Tak, dynamika strony trochę się zmniejszyła – z różnych przyczyn – normalna kolej rzeczy.

PS.2 Zajmuję się tłumaczeniem Middle Eastern Rhythms FAQ  na język polski. Idzie mozolnie. Wszelka pomoc mile widziana.

Trójpalczasty roll

Roll trzema palcami jednej dłoni najczęściej wykonywany jest przez słabszą rękę. Jest kilka sposobów. Przy każdym palce muszą być wyprostowane, a nadgarstek lekko uniesiony.

  1. Najczęściej na nagraniach internetowych można zobaczyć tę figurę wykonywaną od palca serdecznego do wskazującego, bez obrotu nadgarstka, każdy palec (uderzający do połowy swojej długości – drugiego zgięcia) pozostaje chwilę na membranie, co daje zamknięty dźwięk. Jak bębnienie palcami po stole.
  2. Bardziej w manierze split fingera, palce uderzają w to samo miejsce membrany (można powiedzieć: zastępują się). Można uzyskać na krawędzi normalny dźwięk otwartego ka. Mój ulubiony sposób – wygodny, mocny, szybki i przyjemny.
  3. Jak 2., tyle że w drugą stronę – od wskazującego. Wykorzystuje ruch zamknięcia dłoni. Trudny do dobrego opanowania, ale za to szybki. Dużo łatwiej go wykonać na ceramicznej drabuce. Gra tak np. Misirli Ahmet.

To w zasadzie triola, ale przy szybkiej grze jako ozdobnik traci swój charakter. W wolnych tempach łatwiej ją osadzić jako czwórkę przez dodanie tek na początku:

|D - T - tkkkT - D - tkkkT tkkk|

Podobnie można zagrać ten roll prawą ręką:

|D - T - tttkT - D - tttkT tttk|

…lub w dłuższych kombinacjach:

|t--k--tttkkk|

Sporym wyzwaniem jest zagrać to czysto, tak, żeby dźwięki brzmiały ładnie, równo i przejrzyście.

Mi bardzo przydała się ta wprawka: http://www.vicfirth.com/education/rudiments/05triplestrokeroll.php

Triole

Triola to trzy uderzenia o równej wartości rytmicznej mieszczące się w wartości dwudzielnej. Czyli na przykład zamiast grać dwie ósemki na jedno uderzenie metronomu, można tam wpakować triolę ósemkową.

[obrazek ze strony http://www.sebwer.8p.pl/dyplom/index.php?go=zas_muz/t2  – sporo informacji o zapisie nutowym]

Przykład dźwiękowy: triole [z tej strony o triolach]

Mogą brzmieć trochę marszowo – bo właśnie są charakterystyczne dla marsza granego na werblu. Na darbuce można je wykorzystać w takim popularnym rollu:

Czyli na zmianę triola ósemkowa i dwie ósemki. Podwójne ka można grać split fingerem od palca wskazującego lub od serdecznego (bardziej zamknięty dźwięk) –  jak wolisz.

Ciekawym przejściem może być cały takt takich ósemkowych trioli granych naprzemiennie tktktkt… (czyli zmieszczenie 12 uderzeń w 8 zwykłych ósemkach). A dla rozwijania wyobraźni można grać triole półnutowe (3 uderzenia na cały takt 4/4) albo ćwierćnutowe (6 uderzeń na takt 4/4).

Właściwie są bardzo uniwersalne i wszędzie można je upchnąć:

To o tr(i)olach tyle… ale można też mieścić inne wartości w czterech, prawda? Na przykład pięć albo siedem…

Podwójne ka – split finger lewej ręki

W niektórych rytmach czy ozdobnikach wykorzystuje się dwa uderzenia ka pod rząd (przykład: Malfuf |D k k T k k T k |), które sprawiają kłopoty przy szybszych tempach. Istnieje przyjemny sposób na ich przyspieszenie: można rozbić te dwa ka wykonywane palcem serdecznym i najpierw użyć palca wskazującego [1], a dopiero później serdecznego [3].

Dla malfufa:

|D 1 3 T 1 3 T 3 |

Uderzenie palcem wskazującym nie jest trudne – na początku problemem może być słaba głośność. O split fingerze pisałem szerzej już wcześniej: ważny jest ruch nadgarstka. Ka palcem wskazującym to właściwie bezwładne opuszczenie przedramienia na bęben + obrót zgodny z ruchem wskazówek zegara. Dzięki niemu zwiększa się siła uderzenia, a jednocześnie palec serdeczny jest wyrzucany do pozycji odpowiedniej dla drugiego ka. Najlepiej ćwiczyć to wolno i głośno.

Gdzie jeszcz można wykorzystać taką dwójkę? Na przykład w maqsuum:

|D T kkT D kkT kk|   czyli kk zamiast tk

Warto też poćwiczyć wprawkę |tkk| (to trójka, czyli bez przerwy tkktkktkktkktkk…) – przyda się przy rollach.

Separation of senses – niezależność rąk

Separation of senses – podział zmysłów – to umiejętność grania dwóch odmiennych rytmów jednocześnie. W tytule nazwałem ją „niezależnością”: tak wydaje się słuchaczom, ale to nie do końca prawda – polega raczej na zrozumieniu zależności między dwiema składowymi. Właściwie grając każdy rytm nasze ręce poruszają się niezależnie:

[Uwaga: zapis prawa – lewa jest dla praworęcznych, osoby leworęczne powinny odwrócić tę notację]


Dobrym wstępem do nauczenia się tej umiejętności jest granie powyższych składowych oddzielnie – tylko prawa ręka, później tylko lewa (kłopotliwa ostatnia synkopa, liczenie ułatwia sprawę), płynne przejście do całego rytmu na obie ręce itd.

[W tym miejscu przyda nam się kolejny dźwięk – grab, [G] czyli chwycenie. Coś w rodzaju tłumionego doum, granego rozluźnioną dłonią (palce osobno). Taki nieudany slap. 🙂 Nie zagłusza ka.]

Teraz coś łatwiejszego, ale może nawet bardziej efektownego – jedynki lewą ręką:

Jak patrzeć na taką tabelkę? Najłatwiej złączyć rytm prawej i lewej ręki – zapamiętać, że przy pierwszej wariacji trzeba wykonać pierwsze doum łącznie z ka, przy drugiej wariacji oba doum z ka itd. Trzeba patrzeć na rytm liniowo, jakby doum + ka było nowym dźwiękiem da (tak jak na indyjskiej tabli). [w praktyce, aby ka był słyszalny musi być wydobyty ułamek sekundy po doum (lub grab) – takie podwójne uderzenie z minimalnym opóźnieniem nazywane jest flam]

Taki sposób gry sprawia wrażenie, jakby faktycznie prawa i lewa ręka grały niezależnie. Można grać inne, mniej regularne składowe:

I wszystko, co tylko przyjdzie do głowy. Na koniec coś trudniejszego: prawa ręka malfuf, lewa rytm trójkowy (David Kuckhermann):

 

Pop

 

  Pop to dźwięk, jak uzyskujemy wykonując ka gdy prawa ręka tłumi membranę. Bardzo krótki i charakterystyczny. W zależności od tego, w którym miejscu trzymamy prawą dłoń różni się jego wysokość – im dalej od miejsca wydobycia ka, tym jest niższy. Istnieje kilka sposobów tłumienia:

  1. Całą długością kciuka, jak na zdjęciu obok. Umożliwia dodatkowo pstrykanie paznokciami prawej ręki.
  2. Zewnętrzną krawędzią dłoni – trzymając otwartą dłoń wnętrzem do góry.
  3. Pierwszym zgięciem kciuka, kiedy zginamy go jak przy zaciskaniu dłoni w pięść – w tym przypadku pop jest dźwięczny.

To solowa technika, nie występuje w tradycyjnych rytmach. Przydatne przy tańcu brzucha.