Posts from the ‘Muzycy’ Category

Filmy Sonika Percussion

Stambulski wytwórca bębnów Sonika Percussion ma na swoim facebookowym profilu kilka ciekawych nagrań:

http://www.facebook.com/media/set/?set=vb.100002332693316&type=2

 

W programie:

– Ismail Pesluk

– Hakan Kaya

– Lekcje rytmów z wykorzystaniem techniki Split Finger (Malfuf, Körfez)

 

Z cyklu muzycy mniej i bardziej sławni (cz. VI)

Serdar Bağtır

Urodził się w 1979 w Stambule. Uczeń Misirli Ahmeta, muzyk (współpraca z Buzuki Orhan, Gülay, Rober Hatemo, Sinan Erkoç, Hazal, Hamiyet, Popstar Abidin), pracownik sklepu Emina. Prowadzi blog w języku tureckim serdarbagtir.blogspot.com.

Ciekawy i rozpoznawalny styl gry.

Souhail Kaspar

 

Pochodzi z Libanu.  Studiował w konserwatorium muzycznym w Syrii. Dobrze znany w USA (mieszka w Los Angeles), gdzie prowadzi warsztaty gry na darbuce. Współpracował z egipskimi kompozytorami: Farid al-Atrash, Sayyad Makowi i Hanni Mehanna. Występował m.in. z: John Bilezikjian, Kenny Burrell, Omar Faruk, Shujaat Khan, Kronos Quartet, Cheb Mami, Dr. Scott Marcus, Roberto Miranda, Tito Puente, The Sacramento Symphony Orchestra, Kathem al-Saher, Simon Shaheen, Sting, Strunz & Farah, Wadi al-Saf. Występował dla Ronalda Regana, Jana Pawła II i Dalajlamy.

Nominowany do nagrody Grammy.

İsmail Peşluk

Bębniarz ze Stambułu… i niestety nic więcej nie jestem w stanie napisać… ale film warto obejrzeć: 🙂

Klasyczna muzyka Iraku

Natrafiłem ostatnio na stronę http://iraqimaqam.blogspot.com/

Niezwykłe nagrania, niektóre mają prawie 90 lat.

Lubię takie antyki. 🙂

 

Z cyklu muzycy mniej i bardziej sławni (cz. V)

Trafiłem na takie ciekawe nagranie:

A na nim kilka postaci sceny muzycznej Stambułu (od prawej):

Hakan Kaya – gra na darbuce, bendirze, cajonie i tabli indyjskiej. Uczy w Sound Fabrika Studios.

Bünyamin Olguncan – nauczyciel Raquy.

Emin Bolat – tak, to „ten” Emin. Założyciel znanej firmy produkującej od dwudziestu lat instrumenty perkusyjne.

Sam Tynker – bębniarz z USA. Ten jam to jego przyjęcie pożegnalne.

Raquy Danziger – wystąpiła już w czwartej części cyklu.

Tony Anka i Najwa Karam

Tak brzmi nowoczesny arabski pop. Najwa Karam to ikona tej muzyki. Tony Anka, libański perkusjonista, jest odpowiedzialny za wiele z jej aranży – na tym filmie gra na przeźroczystej darbuce [ 🙂 ].

Z cyklu muzycy mniej i bardziej sławni (cz. IV)

W tym odcinku odrobinę bardziej zachodnio:

David Kuckhermann

Multiperkusjonista z Berlina grający głównie na bębnach ramowych i cajonie. Jego nauczycielami byli m.in. Glen Velez i Ramesh Shotham. Czasami można trafić na jego warsztaty w Polsce.  Wydał też kilka instruktażowych płyt DVD.

Raquy Danziger

Znana w Ameryce nauczycielka gry na darbuce. Występuje na całym świecie (w duecie Raquy and the Cavemen). Uczennica Bunyamina Olguncana. Każdej zimy wyjeżdża do Stambułu, by podnosić swoje umiejętności (jej blog z podróży). Ma bardzo charakterystyczny styl gry.

Matt Stonehouse

Muzyk z Australii. Znany głównie ze względu na prowadzenie strony Fingers of Fury z materiałami do nauki. Jest płatna, ale na youtube jest kilka naprawdę dobrych filmików instruktażowych jego autorstwa.

Takht i firqa

Takht – (od słowa oznaczającego podium) niewielki tradycyjny arabski zespół muzyczny, składający się klasycznie (w Egipcie i Lewancie) z instrumentalistów grających na oud (lutnia), qanun (cytra), kamanjah (archaiczne skrzypce), ney (flet), riq i darbuce. Czasami towarzyszą im wokaliści.

Jest to dosyć elastyczne pojęcie, bo w zasadzie nawet duet można nazwać takhtem.

Poniżej Bustan Abraham, ważny izraelski zespół łączący elementy wschodnie i zachodnie. To właśnie takht, wzbogacony o gitarę klasyczną i bas.


Firqa – zespół składający się z większej ilości muzyków. Powiedzmy: odpowiednik orkiestry.