Po pierwsze, link: http://pl.wikisource.org/wiki/Encyklopedia_staropolska/Bęben

czyli ENCYKLOPEDJA STAROPOLSKA – ZYGMUNT GLOGER (1900).

Fenomenalne źródło! Czytaj, czytaj!

Wskażę tylko na takie znaczące elementy, jak pochodzenie słowa taraban wywodzącego się od arabskiego darabat – uderzenia, ciosy, oraz, uwaga:

„Oskar Kolberg powiada, że bęben wielki, należący do tureckiej czyli janczarskiej muzyki, uderzany bywa z góry pałką a z dołu pręcikiem, i służy w orkiestrze do oznaczenia taktu albo główniejszych rytmów”.

Poza tym mogę dodać od siebie:

„Skokiem taniec nasnadniejszy,

A tym jeszcze pochodniejszy,

Kiedy w bęben przybijają,

Samy nogi prawie drgają.

Teraz masz czas, umiesz li co,

Mój nadobny bębennico!” – Czyli zachęta do solówki na bębnie. Jan Kochanowski (ok.1560.-1570.)

 

Takie ponadczasowe przysłowie:

„Jaki bębennica, taka i biesiada.” – Mikołaj Rej (1558)

 

I na koniec przepiękna, równie ponadczasowa perełka:

„Niech nie kpi surmacz z bębenisty.” – Jan Dzwonowski (1605)

Advertisements