Davul (nazwa turecka, w innych językach też tupan, dohol, dhol, tabl) – duży, drewniany bęben basowy perskiego pochodzenia o dwóch membranach (naturalnych lub syntetycznych). Ze względu na silne wpływy muzyki perskiej szeroko rozpowszechniony na Bliskim Wschodzie i Bałkanach. Jego odmiany pojawiają się też w Indiach (patrz pendżabski dhol, a w dalszej perspektywie też dholak i inne instrumenty perkusyjne południowych Indii). Wszedł nawet do muzyki europejskiej – to przodek naszych basowych bębnów marszowych (patrz orkiestrowy bęben wielki czy też centrala w zestawie perkusyjnym).

Tradycyjnie gra się na nim dwiema pałkami – cienką witką w lewej dłoni po jednej stronie bębna i grubszą, basową pałką na drugim naciągu. Instrument wisi na pasku przerzuconym przez plecy muzyka.

Istnieje też podobny, nieco mniejszy bęben zwany nagara, doli lub koltuk davulu. Można go spotkać w Azerbejdżanie, Gruzji i Turcji. Gra się na nim w inny sposób – trzymając instrument pod pachą i uderzając obiema dłońmi w jedną membranę, podobnie jak przy grze na darbuce.

Często w parze z davulem pojawia się Zurna – perski obój. Poniżej: takie tam, z wesela. 🙂

Reklamy