Konnakol – rytmiczna wokaliza wykorzystywana w muzyce południowych Indii (karnatyckiej). Dzisiaj wykorzystuje go wielu muzyków i perkusjonistów na całym świecie. Termin ten odnosi się głównie do techniki wokalnej, ale przydatny jest przy grze na instrumencie – jako odpowiednik liczenia w zachodniej muzyce. Pomaga w uporządkowaniu struktury rytmicznej, nakładając tylko pewne ramy i ułatwiając tworzenie wariacji. W odróżnieniu od bol, sylab w muzyce hindustańskiej odnoszących się do konkretnych uderzeń np. na tabli, konnakol nie definiuje dokładnie co bębniarz powinien zagrać.

Stosuje się w nim między innymi następujące sylaby:

dum

ta

ta ka

ta ki ta

ta ka di mi

Jak to się ma do darbuki? Bardzo prosto:  

Od razu widać znaczne podobieństwo do arabskich nazw dźwięków, ale ponieważ konnakol ustala tylko pewne ramy, można też inaczej zinterpretować ten rytm:

A teraz najlepsza część – konnakol ułatwia ogarnięcie tego co się dzieje w muzyce. Można więc łatwo tworzyć wariacje:

dum taka taka dum | taka taka dum dum | dum ta ka dum | dum dum taka dum | takataka takataka dum taka | itd.

[jedno „słowo” to jedno uderzenie metronomu – przypuśćmy ćwierćnuta – czyli taka=dwa razy szybciej=dwie ósemki, a takataka=cztery razy szybciej=cztery szesnastki]

Konnakol bardzo się przydaje przy graniu rytmów nieparzystych, na przykład na 7:

Jak to robią Indianie (z Indii 🙂 ):

Reklamy